Het ware motief voor onze monogamie

Dieren doen alles wat lekker is of wat nodig is, zonder enige rekening te houden met de omstanders. Geen beest doet een W.C. deur op slot als er gepoept moet worden. En ook zijn er maar weinig beesten die zich afzonderen als ze zin hebben in seks.
Waarom doen wij dat dan wel? Waarom schamen wij ons dood als we betrapt worden terwijl we aan het poepen zijn of aan het neuken?
Terwijl we het van de beesten wel heel normaal vinden.
Als we een paar wippende konijnen zien dan stoten we elkaar aan: “Ach, kijk eens wat lief.”
Maar als we wippende mensen waarnemen dan bellen we de politie en wordt Slachtofferhulp ingeschakeld om ons te verlossen van het trauma dat we hebben opgelopen door die schokkende ervaring.
Zeker als we de kinderen ook nog bij ons hebben. Eén keer nemen we die koters mee en dan krijg je dit voor je kiezen!
Wat is dat voor gekkigheid? Hoe is die rare dubbele moraal ontstaan?

Het wordt nòg idioter zodra we een relatie hebben. Dan moet je niet alleen seks onder de dekens bedrijven, met het licht uit en de gordijnen dicht (want stel je voor dat de overburen de dekens op en neer zien gaan;  dan kun je kiezen tussen verhuizen of hari kiri plegen), maar het mag ook nog maar alléén en uitsluitend met je officiële partner.
Dat is de beloning voor je liefde, samen met het buiten zetten van de kliko en het uitlaten van de hond, vooral als het regent.
Liefde is zóóóó mooi,en je wordt er zóóó gelukkig van. Je hoeft alleen maar naar een andere vrouw te kijken en je mag al meteen na thuiskomst rekenen op een tirade en duizend strafregels “Ik mag niet naar andere vrouwen kijken”.

Heeft iemand een idee hoe die moraal tot stand is gekomen? Bestaat God dan echt en gunt Hij zijn kinderen helemaal niets? Waarom heeft Hij ons dan die verschrikkelijke kriebel gegeven en die prachtige vrouwen die ons kunnen verlossen van die kriebel? Waar hebben wij dat aan te danken?
Waarom ben ik niet gewoon geboren als een stier of als een hengst? Dan ben je omringd door voedsel, je mag smakken, je hebt geen W.C. deur om dicht te doen en als je zinnigheid hebt dan beklim je ongegeneerd de eerste de beste koe of merrie zonder die preek ’s avonds.
Het mag ook nog terwijl de kinderen om je heen dartelen. “Nee, nu even niet zeuren, je ziet toch dat Pappie aan het neuken is? Hoed vaak moet ik je nou nog vertellen dat je Pappie dan met rust moet laten.”
Geen verjaardagen, niet mee moeten naar AH om de boodschappen te dragen, je mag eten wat je wil en hoeveel je wil, geen afwas, geen files, geen zeurende baas.
En dan heeft iemand ons wijs gemaakt dat wij de uitverkoren diersoort zijn. Want wij moeten helpen met de afwas, de boodschappen, naar de baas luisteren, mogen niet te vet eten, iedere dag schone kleren aantrekken. Vooral een schone onderbroek, want “Stel je voor dat naar het Ziekenhuis moet.”
Dàt je naar het ziekenhuis moet is niet erg, “Dat been zetten ze er echt wel weer aan, daar zie je niets meer van, en zeur niet om dat pijntje. Nou weet je ook eens wat pijn is.”
Maar het Ziekenhuis in gaan met een vieze onderbroek, dàt moeten we niet willen.
En zelfs kijken naar andere vrouwen is verboden, laat staan neuken.
God moet een vrouw zijn. Ik zie geen andere mogelijkheid. Of wèl?

Bij het lezen van wat Wikipedia over trouw te melden heeft, schieten bijna de tranen in mijn ogen.
Onze huwelijkstrouw wordt daar vergeleken met de trouw die edelen in die goede, oude Middeleeuwen aan de Koning zwoeren.
Trouw zweren is een prachtige, nobele daad, onbaatzuchtig.

Dat is het natuurlijk niet. De edelen zwoeren hun koning trouw in ruil voor land of andere bezittingen.  Of om samen op tournee te gaan om andere landen te beroven.
Trouw beloven deden we om er zelf beter van te worden. Afspraken worden meestal gemaakt uit egoïsme, en trouw is daarop geen uitzondering.

Maar de huwelijkstrouw is wèl een uitzondering. Daar worden we absoluut níet beter van. Integendeel, huwelijkstrouw is een beknotting van onze seksuele vrijheid. Vaarwel leuke uitstapjes, terug jij in de broek en je mag er alleen nog maar uit als je thuis bent bij het vrouwtje. Joepie.
En daar doen we ook nog allemaal braaf aan mee, want zo heurt het nu eenmaal. En wat heurt, gebeurt.

Ik denk dat we onze ideeën over de trouwbelofte als een nobele, onbaatzuchtige daad maar  beter kunnen vergeten.
Volgens mij is het veel eenvoudiger. Ooit in een ver verleden heeft een of andere half-ontwikkelde holbewoner ontdekt dat alle stamgenoten die met één bepaalde buurvrouw hadden gewipt, daarna last kregen van een pus lekkende leuter.
En aangezien men toen in alle onschuld nog dacht dat regen, wind, golven, ziektes en dood berichten of straffen waren van hogere machten, was de conclusie onontkoombaar: Wodan, Zeus, Amon, Baäl of welke god toen ook in de mode was, wilde niet dat je zomaar met iedere vrouw voortplantingsoefeningen deed.
Het onheil was geschied. Dankzij die anonieme freak mogen wij nog steeds uitsluitend thuis wippen.

Monogamie

We doen allemaal onze best om eeuwig trouw te zijn. We hebben het immers beloofd, in het stadhuis, of in de kerk, aan een loket, of misschien wel onderhands. “Zullen we samen gaan wonen?”
En als je het niet nadrukkelijk hebt afgesproken, dan doe je het omdat je niet beter weet. Je hoort immers niets anders dan beloftes van trouw.
En voor alle zekerheid worden betrapte vreemdgangers openbaar terecht gesteld. Wie eenmaal betrapt is op overspel, zal daar levenslang door worden achtervolgd.
De één houdt het langer vol dan de ander. Er zijn er die er al meteen de brui aan geven en zich al in de huwelijksnacht vergrijpen aan een bruidsmeisje. Dat is wel heel erg dol.
Anderen lukt het een paar weken, of een paar maanden.
Mensen met wat karakter houden het zelfs jaren vol.
Maar er zijn er maar verdraaid weinig die de eindstreep halen. Die zijn erg dom. Alsof je je hele leven in een drankwinkel staat zonder ooit maar één slokje te nemen.
Al dat lekkers om je heen. Hoewel, ik geef toe dat de meesten er niet bijster appetijtelijk uitzien, maar er zijn juweeltjes genoeg. Om rauw in te  bijten.
En als ze dan ook nog verleidelijk doen, wie is dan in staat om de hormonen onder de duim te houden?

En waarom zou je ook? Wie heeft ooit bepaald dat we trouw moeten zijn en waarom is dat gezegd?
Dieren zijn over het algemeen niet trouw. Seks is lekker voor alle diersoorten, en dus ook voor ons.
Om even een straffe uitdrukking te gebruiken: Geilheid is de roep om seks. Seks is functioneel, zonder seks zouden we geen kinderen krijgen en zonder kinderen sterft de soort uit.
Maar geen hond doet iets zomaar, alleen maar omdat het nodig is. Weet zo’n hond veel?
Je doet pas iets als het lekker is.
Daarom heeft de natuur, of God als je dat liever hebt, alle dieren een stimulans gegeven. Die heerlijke prikkel die je soms heel langzaam besluipt, maar die je ook keihard kan overvallen.
Die prikkel is geilheid, de oproep om voort te planten.

Monogamie is onnatuurlijk. Van alle diersoorten is maar 3% monogaam. Primaten zijn een uitzondering, van de primaten is 25% monogaam. Wij horen bij de pechvogels, want wij zijn ook primaten. In vergelijking met andere diersoorten gaan wij minder vaak vreemd.
We kunnen het ook anders benaderen; als 25% van de primaten monogaam is, dan betekent dat dat 75% van de primaten er op los mag leven.
Van iedere 100 mensen mogen er dus 75 ongestoord hun gang gaan. Dan leven we keurig volgens het boekje.
Het zou me helemaal niet verbazen als dat ook de realiteit is.
Dat het 75% van de mensen niet lukt om de partner eeuwig trouw te blijven.